Jonah is geboren

Het is echt een wonder. Iedereen is het er over eens.
Het is wonderbaarlijk dat hij ademt, zuigt en pampers vult.
Het is wonderbaarlijk dat alles er aan zit: kleine vingers, teentjes, neus en mond,
Het is gewoon een wonder omdat hij leeft.
Ik weet niet precies wie, maar ik ben enorm dankbaar dat dit mogelijk is.

Wat een enorm wonderbaarlijk proces. Uit 2 cellen ontstaan en nu een 2800gr wegend pakketje van cellen van 49cm groot die al zoveel zelf kan.
Hij kan huilen, hij kan zuigen en de melk die hij van mama krijgt komt in zijn darmen en die weet wat van de melk in het bloed komt en wat in de pampers terecht komt.
Hij weet eigenlijk nog niets, maar heeft de wijsheid van het leven.

Dankbaarheid aan alle vrouwen.

Tijdens het geboorteproces op vrijdag 2 juni is mij één ding heel duidelijk geworden, iets wat voor mij een ander licht op het hele samenspel tussen man en vrouw werpt.

Het geboorteproces begon op vrijdagmorgen om 9u30 toen Déborrah en ik samen met oma en Juline in het ziekenhuis aankwamen. In de verloskamer kwamen de weeën sneller na elkaar en werden intensiever. Dan braken de vliezen en werden de weeën nog intenser en de geboorte werd ingezet. Persweeën zijn zo intensief dat er waarschijnlijk niets is die deze ervaring evenaart. Moeder is 100% bij het proces en bij de boorling en als man kan je er enkel bewonderend naar kijken. Wat een proces, het is op leven en dood.

En ik stond er bij en keek ernaar, Déborrah’s hand vasthoudend, ik had over de middag al haar eten opgegeten (ze brachten eten voor iemand die niet mag eten..;-) en zo hadden we de taken verdeeld: ik eten, zij baren. Ik kon niets doen, enkel observeren hoe zij door dit proces ging. Ik voelde een enorme dankbaarheid. Dankbaarheid voor het feit dat zij door dit proces gaat zodat kinderen krijgen voor mij mogelijk is. Het werd me duidelijk dat dit een geschenk is dat ik nauwelijks in één leven kan compenseren. Daarom nam ik me onmiddellijk voor ook mijn leven te geven voor Déborrah en de kinderen in de vorm van succes.

Onmiddellijk werd me duidelijk dat Déborrah ook plaatsvervangend stond voor alle vrouwen op deze wereld. Als man ben ik alle vrouwen dankbaar voor het feit dat jullie je leven en je lichaam op het spel zetten, door heel dat proces gaan (dat veel langer duurt dan de geboorte zelf) om de wereld kinderen te schenken.

En ik merkte ook: dankbaarheid tussen de geslachten is een sleutel tot versmelting. In onze samenleving worden de verschillen tussen man en vrouw vaak als reden voor oorlog tussen de geslachten gebruikt.
Wil je ook de strijdbijl met je partner of met het andere geslacht begraven, meld je aan voor het Vervulde RelatieWeekend.

Dankbaar aan Maria en Stephan Craemer

Tot de tijd dat ik Déborrah leerde kennen, op mijn 42ste levensjaar, was het mij niet gelukt om een familie op te bouwen. Ik had steeds wel een vriendin waarmee de relatie over meerdere jaren verliep maar telkens als het wat enger werd, telkens als zij mij echt wilde, was ik weg.
Men noemde het bindingsangst maar dat is natuurlijk maar een uitvlucht (leerde ik nadien..;-).
Via Contextuele Coaching in Duitsland leerde ik mezelf echt kennen en leerde ik het stuur van mijn leven weer zelf in handen te nemen. Zonder de Contextuele Filosofie was het voor mij nooit mogelijk geweest om zo’n mooi gezinnetje te stichten. Als ik het tot mijn 42ste niet kon, is de kans klein dat ik het nadien wel zou doen. Maria en Stephan Craemer zijn de grondleggers van deze filosofie en hebben hun leven gegeven om deze filosofie in Duitsland te verspreiden en verder te geven. Al tienduizenden mensen hebben, zoals ik, ongelofelijk daarvan geprofiteerd. Het is echt jezelf creëren.

Life is not about finding yourself, it’s about creating yourself (Shaw)





14 Comments

  1. Sarah schreef:

    Wat een prachtige verwoording…zo mooi om zo dankbaar in het leven te staan….dank je voor deze mooie tekst Johan…en Déborrah en Jonah :). Geniet van jullie wonder!

  2. Marianna Kersten schreef:

    Beste Johan,

    Je hebt het mooi verwoord, ik ben heel blij voor je, voor jullie. Maar behalve de contextuele filosofie zijn er nog andere manieren om bij jezelf te komen denk ik. Ik ben blij dat het jou heeft geholpen.
    Hartelijke groet, Marianna
    En… van harte gefeliciteerd natuurlijk. De geboorte is inderdaad een wonder.

    • Johan Schelpe schreef:

      Dank je wel, Marianna, voor je felicitaties.
      er zijn vele manieren die naar Rome leiden. Voor ons is de contextuele filosofie definitief de krachtigste en ook de meest natuurlijke. De terugkeer naar het natuurlijk denken en leven.

      hartelijke groeten,
      Johan

  3. Proficiat met de geboorte van jullie 3e spruit!

    Grts Lewis D’Hondt en mama Regina Vandenbroucke

  4. Roeland schreef:

    Johan en Déborah,

    samen met jullie ben ik blij voor het wonder Jonah geheten, ontstaan uit jullie liefde.
    De foto spreekt boekdelen van hoe jullie genieten van het gebeuren! Heel mooi om te zien!
    Ik wens jullie veel succes in alles wat jullie als gezin mogen beleven!

  5. Richard en Anne Marij Barrett schreef:

    Proficiat! Je gezin is compleet en het plaatje is perfect.

  6. Elly Van den Bergh schreef:

    Fijne vaderdag Johan; een mooier geschenk is er niet…. Fijne moederdag aan Deborah;dat gevoel van moederschap is zo intens om dankbaar te aanvaarden. Mogen opgroeien in een warm nest is een groots geschenk. Geniet ervan😍
    In Redu las ik ooit een treffende spreuk: Vader worden is een gunst; vader zijn is een kunst…”.
    Grtjs Elly

  7. Ludwine Roose schreef:

    Beste Deborah en Johan ,

    Van harte proficiat met jullie prachtige baby Jonah ,het is echt een groot wonder in het klein .Ik wens jullie heel veel geluk en plezier samen als een fijn gezin .

    Vriendelijke groeten ,Ludwine

  8. Johan Schelpe schreef:

    Hartelijk dank, Ludwine!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *